بررسی ویژگی و مزایای چای ساز برقی نسبت به کتری و سماور؛ کدام انتخاب هوشمندانه تر و کم مصرف تر است؟
چای در خانه های ایرانی فقط یک نوشیدنی نیست؛ یک عادت روزانه، یک پذیرایی آبرومندانه و گاهی حتی یک ابزار مدیریت زمان است. اما همین عادت ساده، می تواند در هزینه انرژی و کیفیت زندگی اثر قابل توجهی بگذارد. بسیاری از ما بین سه گزینه رایج مردد می مانیم: چای ساز برقی (مدل های صفحه ای یا روی هم)، کتری (گازی یا برقی) و سماور (گازی یا برقی). پرسش اصلی این است که کدام گزینه در عمل کم مصرف تر است و کدام یک انتخاب هوشمندانه تری برای سبک زندگی امروز به حساب می آید. پاسخ، برخلاف تصور عمومی، فقط به «وات دستگاه» یا «ظاهر مدرن» خلاصه نمی شود. تعداد دفعات جوشاندن آب در روز، مقدار آبی که هر بار گرم می کنید، عادت شما در گرم نگه داشتن آب، کیفیت عایق بندی دستگاه، و حتی سختی آب منطقه تان همگی می توانند تعیین کننده باشند.
از نظر فنی، انرژی مصرفی برای گرم کردن آب به حجم آب، اختلاف دما و تلفات گرمایی وابسته است. بنابراین اگر هر بار فقط همان مقدار آب مورد نیازتان را با کمترین اتلاف گرم کنید، معمولا هم سریع تر به نتیجه می رسید و هم قبض انرژی شما منطقی تر می شود. در این مقاله با نگاه کاربردی و بی طرفانه، ویژگی های کلیدی هر گزینه را بررسی می کنیم: سرعت جوش آمدن، مصرف انرژی در سناریوهای واقعی، کیفیت دم آوری چای، ایمنی و سلامت، هزینه نگهداری و عمر مفید. هدف این است که به جای توصیه های کلی، به شما یک چارچوب تصمیم گیری بدهیم تا با توجه به تعداد اعضای خانواده، میزان مهمانی ها، فضای آشپزخانه و حتی زمان های اوج مصرف، بهترین انتخاب را انجام دهید.
جمع بندی عملی برای شروع
اگر اغلب اوقات فقط چند لیوان چای در روز می نوشید و مهم ترین اولویت شما سرعت و جلوگیری از جوش آوردن بیهوده است، معمولا «کتری برقی با خاموشی خودکار» یا «چای ساز برقی با حالت گرم نگهدار هوشمند و عایق مناسب» انتخاب های اقتصادی تری هستند. اگر خانواده پرجمعیت دارید یا زیاد مهمان دارید و دوست دارید همیشه آب داغ آماده باشد، سماور (به ویژه مدل هایی با کنترل دمای دقیق و بدنه عایق) می تواند راحت تر باشد؛ اما در مقابل، اگر عادت کنید ساعت ها دستگاه را روی حالت گرم نگه دارید، تلفات انرژی به شکل پنهان بالا می رود. کلید کم مصرف بودن، بیشتر از نوع دستگاه، در «مدیریت حجم آب و زمان روشن بودن» است.
فهرست مطالب
- شناخت دستگاه ها و سازوکار گرمایش
- مصرف انرژی و سناریوهای واقعی استفاده
- کیفیت چای و کنترل دما در دم آوری
- سلامت و ایمنی: مواد بدنه، رسوب، و حفاظت های ضروری
- هزینه مالکیت، تعمیرات و نگهداری
- کدام برای شما هوشمندانه تر است؟ راهنمای انتخاب سریع
شناخت دستگاه ها و سازوکار گرمایش
«چای ساز برقی» معمولا ترکیبی از یک مخزن آب (کتری) و یک قوری است. در مدل های صفحه ای، کتری روی یک پایه گرم کننده می نشیند و قوری روی یک صفحه جداگانه یا بخش بالایی قرار می گیرد تا با گرمای ملایم، چای دم بکشد. در مدل های روی هم، قوری روی دهانه کتری قرار می گیرد و از بخار و گرمای منتقل شده استفاده می کند. مزیت اصلی این طراحی آن است که فرایند جوشاندن آب و نگه داشتن چای در دمای مناسب می تواند با کنترل ترموستات و برنامه های آماده انجام شود. هرچه کنترل دما دقیق تر و بدنه عایق تر باشد، هم کیفیت چای پایدارتر می شود و هم تلفات گرما کاهش پیدا می کند.
«کتری» در ساده ترین شکل یک ظرف برای جوشاندن آب است؛ یا روی اجاق (گازی یا برقی) قرار می گیرد یا به صورت کتری برقی با المنت داخلی کار می کند. کتری برقی معمولا به دلیل تماس مستقیم المنت با آب (یا المنت صفحه ای زیر کف) و خاموشی خودکار پس از جوش آمدن، سرعت بالایی دارد و جلوی اتلاف ناشی از فراموشی را تا حد زیادی می گیرد. در منابع عمومی فنی نیز اشاره می شود که کتری های برقی خانگی اغلب با توان حدود ۲ تا ۳ کیلووات طراحی می شوند و پس از رسیدن به نقطه جوش به صورت خودکار قطع می کنند؛ همین قطع خودکار یکی از عوامل مهم کاهش اتلاف انرژی در رفتار روزمره است. برای اطلاعات پایه درباره مفهوم کتری و مدل برقی آن می توانید به این منبع انگلیسی مراجعه کنید: https://en.wikipedia.org/wiki/Kettle.
«سماور» نیز اساسا یک مخزن بزرگ تر برای آب داغ مداوم است. سماورهای سنتی گازی یا زغالی، ذاتا برای گرم نگه داشتن طولانی مدت ساخته شده اند؛ سماور برقی هم همین منطق را با المنت و ترموستات اجرا می کند. این یعنی سماور در خانواده های پرمصرف بسیار راحت است، اما همین ویژگی اگر با مصرف کم ترکیب شود، می تواند باعث روشن ماندن طولانی و افزایش تلفات شود. به بیان ساده: سماور برای «آب داغ همیشه آماده» عالی است، اما برای «چند بار چای کم حجم در روز» همیشه بهترین انتخاب از نظر انرژی نیست مگر اینکه عادت استفاده بهینه داشته باشید.
مصرف انرژی و سناریوهای واقعی استفاده
برای مقایسه کم مصرف بودن، باید دو بخش را جدا کنیم: انرژی لازم برای رساندن آب به جوش، و انرژی لازم برای گرم نگه داشتن. انرژی جوش آوردن آب تقریبا تابع حجم آب است؛ یعنی اگر یک لیتر آب را گرم کنید، تقریبا به همان اندازه انرژی نیاز دارید که یک دستگاه دیگر همان یک لیتر را گرم کند. تفاوت اصلی در «اتلاف» است: گرمایی که به جای آب، به بدنه، هوا و محیط آشپزخانه می رود. کتری برقی معمولا به خاطر انتقال مستقیم گرما و زمان کوتاه جوشیدن، اتلاف کمتری نسبت به جوشاندن روی شعله گاز یا صفحه برقی دارد، به خصوص وقتی شعله بزرگ تر از کف ظرف باشد یا در محیط آشپزخانه جریان هوا زیاد باشد. در چای سازهای برقی هم اگر کتری عایق باشد و خاموشی و کنترل دمای دقیق داشته باشد، بخش جوش آوردن بسیار نزدیک به کتری برقی خواهد بود. اما اگر دستگاه بعد از جوش آمدن برای مدت طولانی روی گرم نگهدار بماند، مصرف تجمعی می تواند از حد انتظار بالاتر برود.
در سماور، بازی کمی متفاوت است. سماور برای اینکه آب را در دمای نزدیک به جوش ثابت نگه دارد، به صورت دوره ای المنت یا شعله را روشن می کند. اگر شما واقعا در بازه های کوتاه چندین بار چای می نوشید و هر بار آب جوش لازم دارید، این روش می تواند از جوشاندن های متعدد جلوگیری کند و «راحتی» را بالا ببرد. اما اگر مصرف شما کم باشد و سماور ساعت ها روشن بماند، انرژی صرف شده برای جبران اتلاف گرما، عملا از انرژی جوش آوردن چند بار کتری بیشتر می شود. یک معیار ساده برای سنجش رفتار خودتان این است: اگر بین هر دو بار چای خوردن شما فاصله طولانی است (مثلا بیش از ۶۰ تا ۹۰ دقیقه) و در این مدت آب زیادی استفاده نمی کنید، روشن نگه داشتن دستگاه معمولا به صرفه نیست. در مقابل اگر در یک بازه ۳ تا ۴ ساعته چندین بار پشت سر هم آب جوش مصرف می کنید، نگه داشتن آب داغ می تواند منطقی تر شود، البته به شرط عایق مناسب.
جدول زیر یک مقایسه عملی و قابل فهم ارائه می دهد. توجه کنید اعداد دقیق به مدل، عایق، دمای محیط و عادت مصرف بستگی دارد، اما جهت گیری تصمیم گیری را روشن می کند.
| گزینه | بهترین سناریو از نظر انرژی | ریسک پرمصرف شدن | نکته کلیدی برای کم مصرف بودن |
|---|---|---|---|
| کتری برقی | مصرف کم تا متوسط، جوشاندن دقیق به اندازه نیاز | کم؛ مگر اینکه همیشه بیش از نیاز آب بریزید | حجم آب را دقیق تنظیم کنید و از قطع خودکار بهره ببرید |
| چای ساز برقی | مصرف متوسط، دم آوری کنترل شده و استفاده چند نوبتی در بازه کوتاه | متوسط؛ به خصوص با گرم نگهدار طولانی و بدنه غیرعایق | حالت گرم نگهدار را زمان بندی کنید و مدل عایق انتخاب کنید |
| سماور (گازی یا برقی) | مصرف بالا و پیوسته، خانواده پرجمعیت و مهمانی های طولانی | زیاد؛ اگر ساعت ها روشن بماند ولی آب کم مصرف شود | فقط در بازه های مصرف واقعی روشن نگه دارید و ظرفیت را متناسب انتخاب کنید |
| کتری روی اجاق (گازی) | زمان هایی که برق محدود است یا آشپزی همزمان دارید | متوسط تا زیاد؛ اتلاف شعله و نبود قطع خودکار | از شعله متناسب با کف کتری استفاده کنید و درپوش را همیشه بگذارید |
نتیجه عملی این بخش: اگر هدف اصلی شما «کم مصرف بودن» است، معمولا کتری برقی یا چای ساز برقی با مدیریت درست، از روشن نگه داشتن طولانی سماور کم هزینه تر خواهد بود. اما اگر سبک مصرف شما «پیوسته و پرحجم» است، سماور می تواند از نظر تجربه کاربری برنده شود و با انتخاب ظرفیت درست و عایق مناسب، مصرف هم قابل کنترل خواهد شد.
کیفیت چای و کنترل دما در دم آوری
کیفیت چای فقط به نوع چای و زمان دم کشیدن محدود نیست؛ دمای آب و ثبات آن در طول دم آوری نقش مهمی دارد. چای سیاه معمولا با آب نزدیک به جوش بهترین عصاره دهی را دارد، اما اگر چای بیش از حد در دمای بالا بماند، تلخی و کدری افزایش پیدا می کند. در روش سنتی با سماور، مزیت بزرگ این است که آب همیشه آماده است و شما می توانید چای را در قوری جداگانه با حرارت ملایم دم کنید. اما ایراد رایج این است که قوری ساعت ها روی حرارت می ماند و اگر مدیریت نشود، چای از حالت خوش عطر به حالت مانده و تند تغییر می کند.
چای سازهای برقی جدید اگر کنترل دمای واقعی داشته باشند، می توانند دم آوری قابل تکراری ارائه دهند. برخی مدل ها پس از جوش آمدن، به جای حرارت مستقیم زیاد، به حالت گرم نگهدار با دمای پایین تر می روند تا قوری آرام آرام دم بکشد. این روش برای کسانی که می خواهند چای همیشه «به اندازه دم کشیده» باشد، جذاب است. با این حال، اگر حالت گرم نگهدار به طور دائم روشن بماند، هم مصرف انرژی بالا می رود و هم چای ممکن است بیش از حد بماند. راه حل، استفاده از تایمر، خاموش کردن پس از دم کشیدن، و دم کردن در حجم کمتر ولی تازه تر است.
در کتری برقی، کیفیت چای بیشتر به این بستگی دارد که شما آب را چگونه استفاده می کنید. اگر فقط آب جوش را آماده کنید و چای را روی حرارت غیرمستقیم و ملایم (مثلا روی بخار یا وارمر) دم کنید، نتیجه عالی می شود. نقطه ضعف کتری، نبود یکپارچگی فرایند است: باید خودتان زمان بندی را مدیریت کنید. برای کسانی که حوصله و زمان بیشتری دارند، این روش کنترل بیشتری می دهد. برای افراد پرمشغله، چای ساز می تواند با یک روند نیمه خودکار، کیفیت را پایدارتر کند.
- برای چای خوش عطر: چای را در قوری جداگانه با حرارت ملایم نگه دارید و از جوشیدن مداوم قوری جلوگیری کنید.
- برای جلوگیری از تلخی: پس از رسیدن به غلظت مناسب، قوری را از گرمای مستقیم دور کنید یا دمای گرم نگهدار را کاهش دهید.
- برای طعم تمیزتر: رسوب زدایی منظم دستگاه و استفاده از فیلتر رسوب گیر را جدی بگیرید.
سلامت و ایمنی: مواد بدنه، رسوب، و حفاظت های ضروری
در خرید هر وسیله مرتبط با آب جوش، سلامت مواد و ایمنی الکتریکی اهمیت بالایی دارد. بدنه داخلی استیل ضدزنگ، شیشه مقاوم حرارت یا سرامیک (برای قوری) معمولا گزینه های مطمئن تری نسبت به پلاستیک های بی کیفیت هستند، چون تماس مداوم با آب داغ می تواند در برخی پلاستیک ها بو و طعم ایجاد کند. همچنین در دستگاه های برقی، وجود حفاظت هایی مثل خاموشی خودکار پس از جوش آمدن، محافظت در برابر جوش خشک (وقتی آب تمام شود)، و ترموستات دقیق باعث می شود هم خطر آسیب به دستگاه کمتر شود و هم از مصرف بیهوده جلوگیری شود. در یک راهنمای خرید فارسی نیز روی اهمیت مواردی مثل محافظت در برابر جوش خشک، فیلتر رسوب آهک و کیفیت جنس بدنه تاکید شده است: https://www.digikala.com/mag/buying-guide-to-electric-kettles/.
رسوب (به ویژه در شهرهایی با آب سخت) دشمن مشترک چای ساز، کتری برقی و سماور برقی است. رسوب باعث می شود انتقال حرارت بدتر شود، زمان جوش آمدن طولانی تر گردد و گاهی صدای دستگاه بیشتر شود. همچنین می تواند طعم نوشیدنی را تغییر دهد و عمر المنت را کاهش دهد. اگر اولویت شما کم مصرف بودن است، رسوب زدایی در واقع یک اقدام مستقیم برای کاهش مصرف انرژی هم محسوب می شود، چون هر لایه رسوب به معنی اتلاف بیشتر و زمان بیشتر برای رسیدن به دمای هدف است. راهکارهای رایج شامل رسوب زدایی دوره ای با مواد مناسب و استفاده از فیلتر یا پارچ تصفیه آب است.
از نظر ایمنی استفاده، کتری گازی و سماور گازی با ریسک های خاص خود همراه هستند: شعله باز، احتمال فراموشی، و گرم شدن محیط آشپزخانه. در مقابل، دستگاه های برقی اگر استاندارد باشند، معمولا کنترل پذیرترند؛ اما باید به نکاتی مثل اتصال به پریز مطمئن، عدم استفاده از چندراهی های ضعیف، دور نگه داشتن از دسترس کودکان و بررسی سلامت کابل توجه کرد. همچنین در دستگاه هایی که بدنه بیرونی داغ می شود، برای خانه های دارای کودک یا سالمند، مدل های دوجداره و بدنه خنک گزینه ای امن تر محسوب می شوند.
| ویژگی ایمنی | کتری برقی | چای ساز برقی | سماور |
|---|---|---|---|
| خاموشی خودکار پس از جوش | معمولا دارد | معمولا دارد | در مدل های برقی معمولا دارد، در گازی وابسته به طراحی |
| محافظت در برابر جوش خشک | در مدل های بهتر دارد | در مدل های بهتر دارد | در برقی بهتر دارد، در گازی کمتر رایج |
| بدنه دوجداره و خنک | در برخی مدل ها | در برخی مدل ها | کمتر، ولی در برخی مدل های جدید وجود دارد |
| کنترل دقیق دما | در مدل های دماسنج دار | در برخی مدل ها بهتر | در مدل های ترموستات دار ممکن است |
هزینه مالکیت، تعمیرات و نگهداری
هزینه واقعی یک دستگاه فقط قیمت خرید نیست؛ مجموع هزینه انرژی، رسوب زدایی، قطعات مصرفی و احتمال تعمیرات هم باید در نظر گرفته شود. کتری برقی معمولا ساختار ساده تری دارد: یک المنت، یک ترموستات، یک کلید و یک پایه. همین سادگی باعث می شود هم احتمال خرابی کمتر باشد و هم تعمیر یا تعویض آن کم دردسرتر باشد. چای ساز برقی به دلیل داشتن اجزای بیشتر (پایه گرم کننده، بخش قوری، سنسورها و گاهی پنل دیجیتال) ممکن است در بلندمدت هزینه تعمیر بالاتری داشته باشد، هرچند در مدل های باکیفیت و برند معتبر این تفاوت کمتر می شود.
سماور، به خصوص با ظرفیت بالا، از نظر مصرف انرژی اگر بد مدیریت شود می تواند هزینه ماهانه بیشتری ایجاد کند، اما از سوی دیگر در خانواده های پرمصرف می تواند تعداد دفعات جوش آوردن های پراکنده را کاهش دهد و از نظر زمان و راحتی ارزشمند باشد. در سماورهای گازی، هزینه انرژی وابسته به قیمت گاز و بهره وری شعله و همچنین اتلاف گرما در محیط است. در سماورهای برقی، برق مصرفی بیشتر قابل پیش بینی است، اما باید به توان دستگاه و کیفیت ترموستات توجه کرد. یک نکته اقتصادی مهم این است که دستگاه های «دوجداره و عایق» ممکن است گران تر باشند، ولی در استفاده روزانه، تلفات گرما را کاهش می دهند و به مرور هزینه را جبران می کنند.
برای کاهش هزینه مالکیت، چند اقدام ساده بیشترین اثر را دارند:
- ظرفیت را متناسب با مصرف بخرید: دستگاه بزرگ برای مصرف کم معمولا یعنی اتلاف.
- فقط به اندازه نیاز آب بریزید: اضافه جوشاندن آب، انرژی و زمان را هدر می دهد.
- رسوب زدایی را برنامه ریزی کنید: هرچه سختی آب بیشتر، فاصله رسوب زدایی کوتاه تر.
- به جای گرم نگه داشتن طولانی، دم آوری تازه را انتخاب کنید: هم طعم بهتر می شود هم مصرف کمتر.
کدام برای شما هوشمندانه تر است؟ راهنمای انتخاب سریع
انتخاب هوشمندانه یعنی هماهنگ کردن دستگاه با «الگوی مصرف» شما. اگر شما روزی چند بار در زمان های پراکنده فقط یک یا دو لیوان چای می خواهید، یک کتری برقی با کیفیت و خاموشی خودکار معمولا کم مصرف ترین و بی دردسرترین گزینه است. شما آب را سریع به جوش می رسانید، خاموش می شود، و دیگر انرژی برای گرم نگه داشتن بیهوده مصرف نمی کنید. اگر علاوه بر آب جوش، می خواهید فرایند دم آوری هم تا حدی خودکار شود و معمولا در یک بازه کوتاه چند بار چای می نوشید، چای ساز برقی می تواند انتخاب هوشمندانه باشد، به شرط آنکه حالت گرم نگهدار را محدود کنید و مدل عایق و استاندارد تهیه کنید.
اگر خانواده پرجمعیت دارید، زیاد مهمان دارید، یا در محیط کار دائما مصرف آب جوش دارید، سماور می تواند از نظر تجربه کاربری برنده باشد؛ چون به جای جوش آوردن های مکرر، یک مخزن آماده دارید. اما برای کم مصرف بودن باید چند شرط را رعایت کنید: ظرفیت متناسب، روشن بودن فقط در ساعات مصرف، و ترجیحا بدنه با اتلاف کمتر. در سماورهای برقی جدید، ترموستات دقیق و حالت های کنترل دما می توانند کمک کنند، اما همچنان «مدیریت زمان روشن بودن» مهم ترین عامل است. اگر در خانه شما چای خوردن بیشتر به عصرها محدود است، روشن کردن سماور از صبح تا شب معمولا اقتصادی نیست.
| پروفایل مصرف | پیشنهاد اول | پیشنهاد دوم | توصیه کلیدی |
|---|---|---|---|
| یک تا دو نفر، مصرف کم و پراکنده | کتری برقی | چای ساز برقی کوچک | فقط به اندازه نیاز آب بریزید |
| خانواده متوسط، مصرف روزانه منظم | چای ساز برقی با عایق و گرم نگهدار قابل کنترل | کتری برقی + دم آوری جداگانه | گرم نگهدار را زمان بندی کنید |
| خانواده پرجمعیت یا مهمانی های طولانی | سماور با ظرفیت مناسب | چای ساز برقی بزرگ | ساعات روشن بودن را محدود کنید |
| محیط اداری با مصرف پیوسته | سماور برقی استاندارد | کتری برقی صنعتی با مدیریت حجم | رسوب زدایی منظم را جدی بگیرید |
در نهایت اگر بخواهیم یک معیار ساده بدهیم: «کم مصرف ترین انتخاب» معمولا دستگاهی است که شما را مجبور کند کمتر آب اضافه بجوشانید و کمتر زمان اضافه روشن بماند. در عمل، کتری برقی در بسیاری از خانه ها با این تعریف همخوانی بیشتری دارد. چای ساز برقی زمانی برنده می شود که کنترل دما و خاموشی و گرم نگهدار آن هوشمند باشد و شما هم مدیریت زمان را رعایت کنید. سماور زمانی هوشمندانه است که مصرف شما واقعا پیوسته و پرحجم باشد.
نتیجه گیری
مقایسه چای ساز برقی، کتری و سماور نشان می دهد که برچسب «کم مصرف» بیش از هر چیز به رفتار مصرف کننده وابسته است. اگر تنها یک نکته را بخواهید به عادت روزانه تبدیل کنید، این است: حجم آب را دقیق و متناسب با نیازتان گرم کنید و از روشن ماندن طولانی جلوگیری کنید. در این چارچوب، کتری برقی به دلیل سادگی، سرعت و خاموشی خودکار، اغلب انتخاب کم ریسک تری برای کاهش مصرف انرژی است. چای ساز برقی هم می تواند با کنترل دمای مناسب و مدیریت درست گرم نگهدار، تجربه ای راحت و با کیفیت ارائه دهد، به ویژه برای کسانی که دم آوری یکنواخت و سریع می خواهند.
سماور همچنان جایگاه خودش را دارد: برای خانواده های پرجمعیت، مهمانی ها و محیط های کاری که آب جوش مداوم نیاز است، سماور از نظر راحتی و سرعت سرو بسیار ارزشمند است. اما اگر مصرف شما محدود است، سماور می تواند به دلیل تلفات نگه داری دما، هزینه پنهانی ایجاد کند. پس انتخاب هوشمندانه یعنی تطبیق ظرفیت و نوع دستگاه با سبک زندگی، توجه به ویژگی های ایمنی و کیفیت ساخت، و انجام نگهداری منظم مثل رسوب زدایی. با همین چند اصل ساده، هم چای خوش طعم تری خواهید داشت و هم انرژی کمتری هدر می رود.
پرسش های متداول
چای ساز برقی واقعا از کتری کم مصرف تر است؟ اگر گرم نگهدار را طولانی روشن نگذارید و فقط به اندازه نیاز آب بریزید، مصرف آن می تواند نزدیک به کتری برقی باشد؛ اما گرم نگه داشتن طولانی معمولا مصرف را بالا می برد. برای مهمانی های طولانی، کتری برقی بهتر است یا سماور؟ برای مصرف پیوسته و چند ساعته، سماور با ظرفیت مناسب معمولا راحت تر است؛ ولی بهتر است بعد از پایان مهمانی خاموش شود تا اتلاف بالا نرود. رسوب چه تاثیری روی مصرف انرژی دارد؟ رسوب انتقال حرارت را ضعیف می کند و زمان جوش آمدن را افزایش می دهد، پس انرژی بیشتری مصرف می شود. رسوب زدایی منظم هم طعم را بهتر می کند هم مصرف را کاهش می دهد.
